De Cantucci werd oorspronkelijk bedacht om de Romeinse soldaten te voeden tijdens hun lange mars naar gevechten toe. Oorspronkelijk werd het een “biscotti” genoemd. Biscotti zijn ongezuurde wafeltjes, op smaak gebracht met amandelen die er op dat moment in overvloed waren.

Cantucci worden gemaakt van stevig deeg lange rollen te maken die in de hete oven worden gebakken. Dan worden er plakjes van gesneden die nogmaals de oven in gaan. Hierdoor wordt het vocht volledig uit het koekje onttrokken. Dit resulteert in een hard koekje met een droge textuur en een enorm lange houdbaarheid: een “Biscotti”. De naam “Biscotti” is goed uit te leggen. Het eerste deel van het woord: “bis” komt uit het Latijn en het betekent: dubbel of twee keer. Het tweede deel van het woordje “ biscotti” komt van “coctum” en dit betekent “gebakken” of “kooksel”. Twee keer, of dubbel gebakken dus.

Toen het Romeinse rijk instortte, verdwenen de koekjes. In de Renaissance zijn ze weer opnieuw ontdekt tijdens de opbloei van de Toscaanse keuken. De herintroductie van de Cantucci wordt toegeschreven aan een bakker uit Prato. Hij gebruikte ook amandelen omdat er rondom de stad Prato (ten westen van Florence in Toscane) heel veel amandelboomgaarden waren. Hij combineerde het koekje met een lokale zoete wijn. Het koekje veranderde van functie: in plaats van iets eetbaars voor noodgevallen werd het een dessert en werd het dus iets om van te genieten. De naam veranderde op dat moment in “Cantucci” (ipv Biscotti). Het werd in de Renaissance echter ook gegeten door vissers, zeilers en soldaten, om dezelfde reden als de Romeinse soldaten hadden; namelijk dat het koekje lang houdbaar is.

Cantucci

De smaken en recepten breidden zich uit: er werden niet meer alleen amandelen gebruikt, maar ook anijs, citroen en amaretto, rozijnen, vijgen, dadels, andere noten en chocolade stukjes.

Omdat eenmaal afgekoeld de biscotti keihard en bros zijn dopen Italianen het koekje in zoete wijn, traditioneel Vin Santo. Daarmee wordt het koekje superlekker en lekker zacht. Hou je niet van wijn? Doop het koekje dan gerust in amandel likeur of koffie.